Hikâye, Doğu Karadeniz’in sisli dağlarında başlar. Çifteköprü’de doğmak; toprağın temposunu, sözün ağırlığını ve emeğin görünür karşılığını erken yaşta öğrenmek demektir.
Çifteköprü ve aile
Babası saygın bir çiftçiydi; annesi köklü bir Laz ailesinden geliyordu. Sabahın erken saatlerinde tarla, akşam sofrasında tutulan söz — karakter burada kuruldu. Köyün dar ama sağlam düzeni, ileride şantiye ve yatırım masasında aranacak süreklilik duygusunun ilk haliydi.
Toprak ve söz
Artvin’de toprak yalnızca geçim değildir; zamanı ölçen bir ölçü birimidir. Ekim, hasat, borç ve güven aynı dilde konuşulur. Şener’in iş ahlakında “söz” ve “sonuç”un yan yana durması, bu erken disiplinin uzantısıdır.
İstanbul’a açılış
Ortaöğrenimin ardından İstanbul’a çıkış, ikinci perdenin kapısı oldu. Köyün temposu şehirde kaybolmadı; ölçek değişti. Bugün uluslararası yatırım hatlarına uzanan yol, aynı kökten beslenir: toprağa saygı, tutulan söz, uzun vadeli varlık.